[Wiersz] Impowigrepo, czyli wielka improwizacja małej wojowniczki (autor: Marta996)

yakamoz

Zespół Grepolis
Nagłówek_grafika_gretimes36.png

Autor: Mart996
Data: 15 sierpnia 2012

I
Samotność - cóż po ludziach, czym śpiewak dla ludzi!
- napisał wieszcz wieki co dziś się nie trudzi.
Więc słuchaj dzieweczko i chłopcze zuchwały
świat może i nie jest całkiem doskonały
lecz śpiewak swą pieśnią Twe serce rozczuli
a szczęście z wygranej do snu Cię utuli.

II
Uczucie krąży w duszy, rozpala się, żarzy
a kumpel z sojuszu dziś już nic nie jarzy
posyła swe wojska jak na pokuszenie
wywoła w Twej duszy wieczne poruszenie.

III
Pieśni ma, tyś jest gwiazdą na granicy świata!
Szanuj przyjacielu swojego kamrata
On w boju Twym druhem
a tyś jest bez niego marniutkim okruchem.
W sojuszu tkwi siła co mury rozkruszy
a wróg lub przyjaciel każdy nerw poruszy.

IV
Czy to pieśń zuchwała? Czym nazbyt zbłądziła?
Nie mnie to oceniać, cóżem uczyniła.
Poznałam wrażenia przyjaciół i wrogów
doznałam natchnienia i uciechy bogów
lecz największym darem jaki przyjąć chciałam
to, że tylu ludzi tutaj poznać miałam.
 
Ostatnio edytowane przez moderatora: